maandag, 28 juni 2010
Autisme en grootmoeders biefstuk (4)
De toxische oorzaak van autisme
Tot nu toe hebben we in deze serie voornamelijk gekeken naar oorzaken van autisme. Het was de bedoeling om in een serie vervolgartikelen in te gaan op de behandeling en begeleiding van kinderen en volwassenen met autisme. De laatste tijd echter komen er steeds meer onderzoeken over de toxische oorzaken en hun connectie met het hele gebied van de auto-immuunziekten (ontstekingsziekten waarbij het afweersysteem zich richt tegen de eigen lichaamscellen en weefsels). Volgens verschillende onderzoekers spelen vaccinaties een belangrijke rol bij het ontstaan van deze ziekten.
Uit onderzoek van o.a. dr. Klinghardt blijkt, dat een hoog percentage van mensen met autisme ook een Lyme-besmetting heeft. Veel van de lichamelijke en neurologische symptomen/kenmerken van autisme vind je ook bij Lyme-patiënten en deze symptomen vertonen belangrijke overeenkomsten met de kenmerkende gevolgen van vergiftiging door (zware) metalen, zoals kwik en aluminium.
Er lijkt dus een verband te zijn tussen toxische stoffen, het ontstaan van auto-immuunziekten, de ziekte van Lyme en autisme.
Bij het zoeken naar de oorzaak van autisme wordt in de academische opleidingen aan deze onderzoeken niet of nauwelijks aandacht geschonken. De oorzaak voor een bepaalde aandoening of ziekte is echter de bepalende factor voor de behandeling. De gangbare medische literatuur geeft aan, dat de oorzaak van autisme nagenoeg onbekend is en concludeert dan ook, dat er geen behandeling is waardoor autisme genezen kan worden. De behandelingen van de reguliere geneeskunde, bestaan dan ook voornamelijk uit het voorschrijven van psychiatrische medicatie.
In dit artikel wordt een begin gemaakt met de bespreking van deze weinig bekende onderzoeken. De behandeling en begeleiding van kinderen en volwassenen met autisme, die vanuit deze benadering gebeurt, biedt verrassende en hoopgevende resultaten. In een volgend artikel willen we daar uitvoeriger bij stil staan.
Autisme Autisme Spectrum Stoornissen (ASS) behoren tot de snelst groeiende aandoeningen bij jongeren en nemen nu epidemische vormen aan. In 1985 kwam autisme bij 1 op de 100.000 kinderen voor en nu, 25 jaar later, is de incidentie (vóórkomen van) gestegen naar 1 op 90 en sommige vooraanstaande onderzoekers geloven dat, als je het hele gebied van neurologische ziekten overweegt die logischerwijs kunnen worden ondergebracht bij het Autisme Spectrum, de incidentie 1 op 10 is. Terwijl de cijfers alleen maar stijgen, lijkt de conventionele medische wetenschap geen idee te hebben over de werkelijke oorzaken. Genen (voornamelijk het zgn. ‘fragile X – syndroom’) werden recentelijk, vooral in de Amerikaanse media, als oorzaak genoemd, maar men had niet door of weigerde in te zien, dat erfelijkheidsfactoren, gedefinieerd als een specifieke mutatie, dat een cluster aan symptomen creëert, feitelijk nooit verantwoordelijk kan zijn voor meer dan 1% van de oorzaken van welke aandoening dan ook. Ondertussen wordt er voor de andere 99% geen andere verklaring gegeven dan een vaag idee van een combinatie van genen en omgevingsfactoren.
Auto-immuunziekten
Auto-immuunziekten ontstaan, doordat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en stoffen als lichaamsvreemd aanziet. Het lichaam gaat dan antistoffen tegen de eigen weefsels vormen. De auto-immuunziekten kunnen worden ingedeeld in orgaanspecifieke en gegeneraliseerde auto-immuunziekten. Bij orgaanspecifieke auto-immuunziekten is één soort orgaan aangedaan. Ziekten als diabetes, multiple sclerose, reumatische artritis, de ziekte van Crohn en zelfs diabetes zijn eigenlijk auto-immuunziekten. Deze ziekten kunnen verschillende organen aantasten, zoals:
- het zenuwstelsel: multipele sclerose en myasthenia gravis,
- de darmen: ziekte van Crohn,
- de rode bloedcellen: hemolytische anemie en pernicieuze anemie (twee vormen van bloedarmoede),
- de bloedvaten: arteriitis temporalis en vasculitis,
- de huid: psoriasis en vitiligo,
- de alvleesklier: insuline afhankelijke diabetes (type 1),
- de schildklier: Hashimoto-thyroïditis,
- het spier- en beenderstelsel: reumatoïde artritis en systemische lupuserythematodes.
T-cellen
Dr. Harold E. Buttram is gespecialiseerd in voedingsleer, allergieën, de invloed van het milieu (giftige stoffen) op de gezondheid en preconceptiezorg. Hij heeft o.a. het boek: ‘Our Toxic World, Who is Looking After Our Kids?’ (Onze giftige wereld, wie zorgt er voor onze kinderen?) geschreven.
In 1984 schreef dr. Harold E. Buttram een brief naar de hoofdredactie van het gezaghebbende tijdschrift ‘New England Journal of Medicine’. Deze brief werd geplaatst, maar baarde kennelijk weinig opzien. Buttram refereerde in zijn brief aan een Duits onderzoek. Uit dit onderzoek onder 11 volwassenen, die een routine-vaccinatie hadden gekregen tegen tetanus, bleek dat er een significante daling te zien was van zgn. ‘T-cellen’ nadat de vaccins waren toegediend. T-cellen zijn eigenlijk de belangrijkste cellen die het menselijk lymfe-systeem helpen om het immuunsysteem optimaal te laten werken. Bij 4 van de 11 onderzochte personen daalde het niveau van het aantal T-cellen dusdanig, dat het vergelijkbaar was met de niveaus zoals die worden waargenomen bij AIDS-patiënten. De implicaties van deze bevindingen zijn enorm.
Dr. Buttram: “In relatie tot de uitkomsten van deze Duitse studie, die het resultaat onderzoeken van de invloed van 1 vaccin op gezonde volwassenen, is het uitermate ontnuchterend om aan de mogelijke consequenties te denken van de invloed van meerdere vaccins. Wat te denken bijvoorbeeld van de laatste berichten, die aangeven dat er sprake is om binnenkort 18 vaccins toe te dienen aan baby’s, in de eerste 6 maanden van hun leven, met een zich ontwikkelend en kwetsbaar immuunsysteem.”
Het onderzoek, waarvan melding werd gemaakt in ‘The New England Journal of Medicine’, toonde aan, dat tetanus-vaccins in staat zijn, het niveau van de T-cellen te laten dalen, waarbij de grootste daling zich voordoet na 2 weken. Hoewel de gewijzigde niveaus overeenkomen met niveaus zoals die gevonden worden bij AIDS- patiënten, is de uiterst belangrijke informatie van deze studie, nooit breed naar buiten gekomen. “Door het feit dat deze studie nooit is overgedaan, beschouw ik dit geval als één van de meest flagrante voorbeelden van nalatigheid op het gebied van veiligheid van het testen van kindervaccinaties,” aldus dr. Buttram.
Letterlijk miljarden mensen over de hele wereld kregen tetanusinjecties toegediend, die zijn bewerkt met de kankerverwekkende stof formaldehyde *. Dat lijkt onbegrijpelijk, als je kijkt naar de werkelijke cijfers van tetanus, die optraden onder de Amerikaanse soldaten, tijdens de 2e Wereldoorlog. Er zijn namelijk slechts 6 gevallen gerapporteerd, waarvan later bleek, dat hiervan ook nog eens 2 soldaten reeds gevaccineerd waren tegen tetanus. Als de T-cellen, als fundamentele helpers van het immuunsysteem, inderdaad de dupe worden van vaccinaties, dan staat ons een medische catastrofe te wachten. En dát is precies wat er op dit moment gebeurt, volgens dr. Buttram.
Functies van deze T–cellen.
Een van de belangrijkste functies van deze cellen is de uitbreiding en versterking van onze immuunreactie, door het uitscheiden van speciale stoffen, die op hun beurt de witte bloedcellen activeren om een infectie te bestrijden.
Dan zijn er ook nog eens gespecialiseerde T-cellen, die belangrijk zijn in het doden van bepaalde tumorcellen, door virussen geïnfecteerde cellen en soms ook het bestrijden van parasieten. Sommige van deze T-cellen worden daarom ook wel ‘natuurlijke killercells’ genoemd; zij vallen namelijk direct verschillende kankers aan, zoals melanomen, lymfklieraantastingen (bijv. via uitzaaiingen) en door virussen geïnfecteerde cellen.
De ziekte van Lyme
De ziekte van Lyme werd voor het eerst in de Verenigde Staten in 1975 herkend, nadat er een mysterieuze uitbraak van juveniele reumatoïde artritis (jeugdreuma) plaatsvond in het plaatsje Lyme. Er werd toen gesuggereerd, dat de overdracht plaats vond door een geleedpotige vector (parasiet, een tussengastheer).
In 1982 ontdekte Willy Burgdorferi echter de boosdoener van de ziekte van Lyme, toen hij de tot het spirocheten geslacht behorende Borrelia burgdorferi isoleerde. De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de moeilijk te identificeren Borrelia-bacterie, die via een beet van insecten: zoals teken, mijten, vlooien, muggen, etc. ons bloed besmet. Via besmet bloed kan de ziekte ook worden overgedragen. Testen zijn vaak vals negatief; er dient een zorgvuldige anamnese (voorgeschiedenis van een ziekte) plaats te vinden.
Psychiatrische aandoeningen die door Lyme kunnen worden veroorzaakt, omvatten: persoonlijkheidsveranderingen, dementie, ADHD, (kenmerken van) autisme, angststoornissen, stemmingsstoornissen en psychotische stoornissen.
Dr. Klinghardt Dr. Klinghardt is op wereldschaal toonaangevend op het gebied van de psycho-neurobiologie, milieu-toxines (giftige stoffen), chronische infecties en hoe deze in gezinnen en families voorkomen. Hij is directeur van de Klinghardt Academy of Neurobiology in Kirkland, (VS). Dr. Klinghardt: “Eén gemeenschappelijk kenmerk dat mensen met autisme hebben, is dat ze vol zitten met giftige stoffen en dat hun ontgiftings-mechanismen zijn dichtgeslibd. Hier volgen een aantal van dr. Klinghardts vindingen en aanbevelingen op dit gebied:
Ziekte van Lyme en chronische infecties Chronische infecties, zoals de ziekte van Lyme, komen bij kinderen met autisme veel meer voor. Het kind krijgt de ziekte meestal niet van een tekenbeet, maar van de moeder, die een symptoomloze drager van de ziekte kan zijn. Dr. Klinghardt ontdekte, dat 4 van de 5 kinderen met autisme, die naar zijn kliniek kwamen, positief voor de ziekte van Lyme testten. Bij kinderen met autisme waren niet allen de ontgiftings-systemen van het lichaam vol- en vastgelopen en hadden ze vaak zware metalen-vergiftiging, maar ook hadden ze een dagelijkse stille afgifte van giftige stoffen in hun lichaam, veroorzaakt door giftige microben.”
Auto-immuunziekten
Dr. Klinghardt ontdekte, dat kinderen met autisme een grotere gevoeligheid voor auto-immuunziekten, voedselallergieën, chronische vermoeidheidsziekten en fibromyalgie hebben; het komt bij hen veel meer voor en ook bij hun ouders, vooral bij de moeders.
Vaccins Bestudeer het onderwerp vaccinatie, inclusief het geldende vaccinatie-schema; ieder heeft het recht om te weigeren en vergeet niet het onderwerp zware metalen te bestuderen, vooral kwik is een zwaar gif. Amerikaanse kinderen hebben op de leeftijd van twee jaar, door vaccins al 237 microgram kwik binnengekregen. Dit overschrijdt vèr de huidige veiligheidsgrens die door de EPA (Enviralmental Protection Agency) is vastgesteld op 0.1 mcg/kg per dag.
Sietse H.W. Werkman M SEN
* Formaldehyde is bewezen carcinogeen voor de mens (International Agency For Research On Cancer, IARC, 2005). Het carcinogene effect werd reeds duidelijk aangetoond in studies met dieren, maar de epidemiologische studies bij de mens maakten nog geen formele conclusies mogelijk. Het IARC rangschikte formaldehyde tot 2004 in groep IIa (waarschijnlijk carcinogeen) (WHO, 2000). In juni 2004 besloot een internationale werkgroep van experts om op basis van de bestaande epidemiologische studies formaldehyde in groep I te plaatsen, dus carcinogeen voor de mens (IARC, 2005).
Bronnen:
- Dr. Mark Sircus
- Dr. Harold E. Buttram
- drmercola.com
- Dietrich Klinghardt, MD, Ph.D
- 5. Lyme-Induced Autism Foundation
