maandag, 28 juni 2010
BAKUGAN
Bakugan is de tegenhanger van Pokémon[i]. In de animatiereeks van deze game werd reclame gemaakt voor ‘de drie kleine meisjes met bovennatuurlijke krachten’. Deze bovennatuurlijke krachten zijn 100% zeker occulte krachten. Ze staan niet in dienst van God, laat staan door Hem gegeven of naar Hem verwijzend!
Het is een ‘monsterachtige’ game. De zgn. bakuganknikkers zijn tot monsters uit te vouwen. Deze monsters vormen weer een belangrijk onderdeel van het spel. In een aantal afbeeldingen van deze monsters zag ik o.a. draken. In de Bijbel staan draken dikwijls symbool voor satan, het demonische. Je kunt je daarom afvragen waarom de makers van dit spel juist deze wezens gebruiken en zo ja, met welk doel zij dit hebben gedaan (zie afbeeldingen).
Hiernaast staat een demonische figuur uit het spel (G-Power Bump), die wel opvallende gelijkenissen heeft met Baphomet (traditionele afbeelding van satan). Ook worden er in de game veel (oosterse) symbolen en lettertekens gebruikt. Dit is jammer, je kunt ze immers niet eventjes vertalen en je wilt toch graag weten waar je kind mee speelt!
Een citaat: “Op een dag vallen er allemaal geheimzinnige kaarten uit de lucht, die door honderden jonge kinderen worden opgepakt. De jonge kinderen verzinnen dan een spel met deze kaarten: genaamd Bakugan. Maar wat ze toen nog niet wisten, dat er meer was dan alleen het spel met deze mysterieuze kaarten. Bakugan komt uit een andere wereld, die bekend staat als Vestroia, waar de kwade Naga probeert de wereld te veroveren. Dit kan alleen door de kern van de oneindigheid te vinden.”
Wat ze toen nog niet wisten, is dat het ‘meer is dan een ‘spel’! Ook dit ruikt naar het occulte: het verborgene, met het doel dat we niet weten waarmee wij van doen hebben. Een logische gevolgvraag is wat die ‘andere wereld’ precies is? Gedurende het spel heeft de speler kans om steeds meer krachten te ontwikkelen die hij in het gevecht moet inzetten tegen de ander.
Het zal ongetwijfeld een spannende game zijn, maar er blijven een aantal vragen:
* Waarom moeten er demonische personages meedoen?
* Waarom lijkt in ieder geval er één precies op Baphomet (satan)?
* Welke krachten ontwikkelen deze?
* Waarom wordt het kind spelenderwijs geleerd, dat met vernuft en geweld ‘problemen’
worden opgelost?
Voor mij is het duidelijk. Deze figuren zijn niet zomaar gekozen, maar zijn ze doelbewust gekozen. Een kind leren spelen met occulte figuren, is vragen om problemen.
Erick Ligtenberg
De heer Ligtenberg is docent bij het voortgezet onderwijs.
[i] Zie voor Pokémon www.bijbelenonderwijs.nl, deelsite ‘Bijbel en onderwijs’, artikel ‘Hoe gaan we om met Pokémon?’
